Reisverslag

Frankrijk

Pauline, 18 december 2008
Frankrijk , Montpellier

Lichtblauw!!

Mijn nieuwe lievelingskleur is toch echt wel lichtblauw geworden, de kleur van de lucht hier in Montpellier! Het mag dan 2 weken non-stop geregend hebben eind oktober, verder heb ik echt enorm genoten van het heerlijke Zuid-Franse klimaat! Het was hier in december soms nog 15 graden en volle zon! En dat ga ik heel zeker missen wanneer ik weer in Nederland ben.

Er zijn nog wel meer dingen die ik ga missen zoals de vele rare maar erg grappige opmerkingen van Dieuwertje en de gekke bekken van Rebecca (zonder mijn 2 studiegenootjes uit Maastricht was het nooit zo leuk geworden!! ), de Pain Americain (stokbrood met steak haché (hamburger) en friet), een rare combinatie maar oh zo lekker! Ook kan ik straks in Nederland niet meer onbeperkt roddelen omdat men het dan kan verstaan. Dieuwertje en ik hebben hier toch wel heel wat mannelijk schoon/minder schoon hardop gekeurd Ook het strand ga ik missen, dat was toch wel een erg fijn wekelijks tijdverdrijf in september. De gratis dierentuin die vlak achter onze universiteit lag, had ook telkens een rustgevende werking op mij. Waarschijnlijk voel ik me gewoon erg op mijn gemak tussen m’n soortgenootjes De complimenten van de Franse mannen waren ook niet vervelend. Onze leraar van het vak Theorie des Organisations (nochtans de directeur van de faculteit) zei op een gegeven moment tijdens een bomvol hoorcollege dat hij Nederlandse vrouwen zo mooi vond (vervolgens kregen we een dikke knipoog)!

Maar natuurlijk zijn er ook dingen die ik niet ga missen, zoals het bureaucratische gedoe hier in Frankrijk, dat je boos moet worden indien je iets geregeld wilt hebben. Ik zal ook erg blij zijn als ik straks weer internet op mijn kamer heb, mijn Queen-size bed, mijn bank, een verwarming die altijd werkt en 2 vrolijke huisgenootjes! En niet te vergeten het grijze brood van bakker Stevens! De regenbuien die ervoor zorgden dat onze universiteit na 3 minuten helemaal blank stond zal ik ook niet missen. Aan de fietsers die je op de stoep bijna van je sokken rijden, ben ik ook niet echt gehecht geraakt En last but definitely not least, La Poste: de Franse TNT is echt verschrikkelijk. Een kaartje sturen naar Nederland duurde soms maar 2 dagen maar andersom… Een pakketje van mijn ouders is nooit aangekomen. Als iemand anders dan maar gelukkig is met mijn handschoenen en Vitamine C

Wat ik achteraf gezien heb geleerd van mijn Erasmusavontuur (buiten een klein beetje Frans ) is toch wel dat ik echt ooit in Frankrijk wil gaan wonen. Misschien maar voor een aantal jaar maar misschien ook wel voor langere tijd. Ik zie mezelf als oud omaatje wel de hele dag op een bankje in de zon zitten in een klein pittoresk Frans dorpje in de bergen, beetje voorbijgangers kijken, stokbrood eten, sokken breien enz. )

Maar goed, wat ik de laatste weken nog uitgespookt heb… Niet echt veel. Het werd op een gegeven moment toch echt tijd om te gaan leren Verder ben ik nog een weekend in Marseille geweest om Natascha, een vriendin van de HEBO, te bezoeken. We zijn nog gaan schaatsen in Montpellier, hebben een rugby wedstrijd bezocht (Montpellier tegen Parijs, uiteraard heeft Montpellier ruimschoots gewonnen), de verjaardag van Jana gevierd (Slowaaks meisje) en met de Nederlandse gang hebben we Sinterklaas gevierd (met chocolade pepernoten! Mmmm ) En tussendoor natuurlijk nog 3 mondelinge (in het Frans ja! ) en 3 schriftelijke examens afgelegd en daarmee hopelijk genoeg studiepunten behaald… Waar ik momenteel nog niet helemaal van overtuigd ben. Mocht het toch gelukt zijn om de benodigde punten binnen te slepen, dan wordt er zeker een fles tequila ontkurkt op de Sint Maartenslaan! (Ellen, kom je dan helpen…? ) Mijn laatste 4 dagen in Montpellier worden gevuld met uitstapjes, feestjes, shoppen, filmavondje met de meiden, de verjaardag van Dieuwertje (tevens ons laatste feestje hier in Montpellier) en dan, helaas, koffers inpakken

Ontzettend bedankt voor alle lieve, leuke reacties hier op mijn weblog, en ik hoop jullie binnenkort allemaal weer in levende lijve te zien!

Bisous, Pauline

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag